Moederdag 2026 en toch fietsen

Ja ook voor de krukken komt ook dat ieder jaar terug. Voor sommige onder ons is dat ook nog altijd een “hoogdag”. Een dag waar het we onze moeders hoog in het vaandel zetten, andere dag ook wel, maar deze dag dan toch net ietsje meer… En weer stonden er op deze zondag 3 krukken groepen aan het vertrek. Weliswaar met 3 verschillende vertrektijden, maar toch, ze zijn er die krukken. Om over het weer nog effe terug te komen, ook daar hadden we niets te klagen. Het zou een bewolkte dag worden, maar niets was minder waar, een stralend fris voorjaarszonnetje lachte het krukken peloton toe. Sommige Die Hards, al vanaf de vroege ochtend “zomers” gekleed. Dat betekent dus dus dat ze in korte mouwen en korte broeken aan t vertrek verschijnen en dat was na afloop dan bij die krukken ook heel goed waar te nemen. Hun armpjes en beentjes beginnen al wat rood te verkleuren door het felle Mei zonnetje. Eerst neem ik jullie nog effe mee naar de zaterdag ervoor. Op deze zaterdag( met nog mooier weer dan de zondag) verschenen verschillende krukken aan t vertrek van her en der een mooie toertocht. Vanaf Venlo en vanuit Nijmegen werden toertochten georganiseerd. Enkele krukken onder ons zijn in volle voorbereiding op hun hoogdag op de fiets dit jaar. Op 20 juni Juni ( zeg maar Midzomer) gaan een X-aantal krukken deelnemen aan het evenement : Bartje 200. De naam verraad al iets, Bartje 200 is een toertocht in … Drenthe, je weet wel, ik bid nie vur bruune Bonne… Maar dan over onverharde paden, bospaden singel tracks etc. Een zware toertocht op de mountain-gravelbike. daar zullen die krukken zich dus op moeten voorbereiden. En dat zijn ze dus in volle gang aan het doen. Weer op de zondag aangekomen, de C-krukken vertrokken als laatste, maar waren als eerste weer terug bij Ger. Hoe lukt ze dat toch keer op keer…Wellicht ligt het aan hun eigen groepsnaam ; de Snelle…Barkrukken. ! Daar zal het geheim in schuilen. De B-krukken hadden een tocht op de rol staan over mooie Duitse Landweggetjes met pauzeplaats in, ja waar is dat? Voor de 1 was het Winnekedonk, weer een ander had t over Sonsbeck, maar door nadere inspectie bleek het “gewoon” Kevelaer te zijn. Maar dan niet zomaa reen pauzeplek. Nee, een Bauernhof waar men een stuk vlaai krijgt, ECHT op zn duits. Die lag bij sommige krukken zo zwaar op de maag, dat er bij het nemen van een bocht, pardoes 2 banden lek waren. Red Pepper ging wat te kort door de bocht, bam lek… Bij het maken van de voorste band, bleek ook nog eens dat hij zijn Gaspatroon alvast “uitgeprobeerd” had. Effe korte uitleg wat een gaspatroon is, dat is een patroon waar gas in zit, waar je de band in een mum van tijd oppompt. Echter, daar moet je voorzichtig mee omgaan want door de druk en snelheid dat die patroon zich leegt in jou band kun je zelfs jou handen bevriezen. Een slimme kruk gebeurt dat niet, die gebruikt een soort van handschoentje om die patroon heen. bij de patroon van Red Pepper, gebeurde helemaal niets. Wat bleek, de patroon was al gebruikt bij een vorige lekke band. Helaas, zon patroon is maar eenmalig te gebruiken. Tja, je mot t maar net allemaal weten. De reis kon weer hervat worden, nadat de voorband door iemand anders zijn patroon geleegt was in Red Peppers band, of toch niet? Ook de achterband stond plat. Dubbele pech dus, die dikke Duitse kuchen hakte er dus flink in. Dat kon ook gezegd worden over de snelheid die de A-krukken deze zondag hanteerde. Deze krukkengroep reed parallel aan de ene zijde van het Kanaal in de richting van Griendtsveen, aan de overige zijde van het kanaal reed een tweetal die hun spierballen wilde tonen aan de krukken. Uiteindelijk moesten de krukken met een bruggetje het kanaal oversteken en daar sloeg spreekwoordelijk de vlam in de pan. De spierballen van die vreemdelingen moesten dan toch effe de kop in gedrukt worden door de krachtpatsers onder krukken. Vanaf dat moment bleven de krukken gejaagd door de wind voortgaan, terwijl er al lang geen vreemdeling meer te bespeuren was. Deze zondag werd door de A-krukken het altijd mooie etablissement Aan de Drift gekozen als pauzeplaats. De koffie en appeltaart werd in no-time verorberd om de lus verder Noordwaarts af te maken. Onderweg draaide Testosteronnie dan wel iets eerder richting Meterik om de voetballers van Meterik de juiste weg te wijzen. Terug op het terras bij Ger, gebeurde iets merkwaardigs. Daar stopte een coureur voor een kop koffie. Vriendelijk als hij was, vroeg hij voorzichtig : hebben jullie er al een grote ronde opzitten? De man werd vriendelijk aangeboden om plaats te nemen tussen de krukken op het gezellige terras. Op dat moment kwam Ger de krukken bedienen van hun welverdiende dorstlesser. Ger vroeg aan de man in kwestie, wat zal het zijn meneer? Doe maar een kop koffie, sprak de coureur vriendelijk. Ik heb ok nog Kruumelvlaai sprak Ger de man toe, nou dan doe mar zegt de coureur terug. Zidde wal zegt Ger, dat werkt altied, en zo raakte Ger van zijn allerlaatste stukje Kruumelvlaai van vorige af… Maar !! de man kwam niet zomaar aan op het terras. Hij wist precies waar hij moest plaatsnemen. Hij ging naast de Wearkel zitten, op dit moment de oudste kruk die tussen de A-krukken fietst. Fier vertelde de Wearkel welke leeftijd hij heeft, maar toen de Coureur zijn leeftijd verklapte, werd het efkes stil op het terras. De coureur was al 80 jaar en kwam helemaal uit Oploo vandaan. Sommige krukken verslikte zich bijna in hun dorstlesser, dan mot ik nog lang fietsen sprak 1 van de krukken. En het bleef wederom lang gezellig op het terras bij Ger. Wat is Moederdag toch enne skonne daag….