Hoewel er al geen R meer in de maand zit, was ook deze zondagochtend toch nog fris. Weinig korte broeken te vinden in het krukken peloton. Toch weerhield dat 8 vroege vogels niet om alvast een eerste uurtje te trappen. Net voordat de vroege vogels in Meterik arriveerde raapte ze letterlijk de zandhaas op. Hij had de dag ervoor al een stukske gefietst en onderweg een stukje glas opgeraapt, dat resulteerde in een lekke band. Dus het hele krukken peloton wachtte netjes totdat ze gezamenlijk konden vertrekken. Maar tijdens dat wachtten werd Long Tall Harry al ongedurig, hij kon niet wachtten om te vertrekken, maar de eerste uitspraak die volgde was al niet te versmaden: hos oouw mar ni, want ge fietst de rest vaan dn daag toch ni hard…. Maar daar had Bob de Bouwer ongelijk in. De B-krukken ( slechts 6 deze dag)  gingen er deze dag eens flink voor zitten: viola 100km. Met de pauzeplaats tot in Erp. God mag weten hoe ze daar terecht zijn gekomen. Maar nagenoeg op het eind, werd het LTH toch iets teveel van het goede. Bij “camping Bos en Strand” kwam hij niet uit zijn klikpedaal. En dat resulteert in een erg hoge val: de naam zegt het al: Long Tall, tja dan val je van hoog en zeker als je een Toneelspeler bent…. Op de volgende foto is te zien hoe The Jolly Joker nog een verdwaalde fietsvriend opgeraakt heeft, zie links van hem: persoon met helm en “sporthemd”.  ( foto Jolly Joker)

De A-krukken ( 16 ditmaal)  trokken naar het pittoreske Ottersum. Daar is een etablissement dat ademt fietsen: goedkope koffie en vlaai, maar wat vooral is opgevallen tussen de oude foto`s: komen we daar onze Hanscellara nog tegen toen die nog heeeel veel haren had op zijn hoofd. En warempel ook samen met de veldrijder Willie B uit A.  (daar heeft El-Coyote nog onderwijs van gehad.) Het was ook Hanscellara die de krukken vandaag aanspoorde om nog een ommetje te maken over enkele heuveltjes in het Nijmeegse Heuvelland, om toch maar boven de 100 k uit te komen. Dat lukt vandaag weer gemakkelijk. Sommige gingen zo van leer op die heuveltjes, dat ze in de finalekilometers daar volop de tol voor betaalde, onder andere Bob de Bouwer kreeg benen op het laatst van eikenhouten balken zoals hij het zelf noemde: niet meer rond te krijgen.. De finale was er ook weer eentje uit de oude doos: Hanscellara smeet weer eens met zijn krachten, de Zandhaas trok de spreekwoordelijke sprint aan, waarna Dn Beul en El-Coyote als eerste bij Ger wilden arriveren. Aldaar aangekomen was het weer ouderwets gezellig: termen als geej pist zeker ok nog zittend en zo kunnen we er nog wel enkele noemen, maar daar doen ze bij de krukken te geheimzinnig over…

Binnenkort( waarschijnlijk Pinksterzondag) willen de krukken een kijkje gaan nemen met fiets natuurlijk naar de Bruinkoolmijnen ( totaal 150 kilometer) info volgt spoedig.