Hartje zomer dus en dat was deze morgen te zien aan de opkomst van de krukken.

Vele van de krukken nemen enkele weken rust, al dan niet via een welverdiende vakantie.

De B-krukken trokken in Noordelijke richting en kwamen via allerlei onbekende weggetjes, fietspaden, gravelpaden in Ledeacker bij hun pauzeplaats.

Dit was geen reguliere pauzeplaats, maar eentje bij een zeer bekende Meterikse familie aldaar wonende: Familie Kuijpers.

Johan ( oud- Voetballer in Meterik,)  zoals de heer des huizes heet, heeft in het verleden wel eens verteld, dat de krukken best wel eens op de koffie mochten komen in Ledeacker.

En zo geschiede op deze bewuste zondagmorgen, zie foto op het terras van huize Kuijpers. Altijd gezellig dus!

Op de terugweg, daar wou Coppie nog een mooie foto maken, in het natuurgebied van St Anthonis, echter de pad lag er zo slecht bij, dat de foto een filmpje werd. zijn vingers butste van de kniptoets naar de opnametoets, altijd leuk natuurlijk.

Toen de krukken de laatste rechte lijn op de Meteriksebaan wilden opdraaien, kwam nieuwbakken MJ ( heeft nog geen krukkennaam) erachter dat zijn band leeg liep.

De hele meute stopte om snel  nog wat lucht in de band te pompen, maar Coppie en Dr. Jekyll verschalkte het hele peloton en stapte net een minuutje eerder op hun ros, om de sprint te ontlopen.

Tuurlijk, kippetje eitje, maar Sluwe Sjaan kwam nog verdacht dichtbij om dit tweetal in te rekenen. De overige B-krukken kwamen daarna al druppelend binnen.

De A-krukken trokken in Zuid-Westelijke richting. Nauwelijks uit Meterik vertrokken of daar moest al aan de noodrem getrokken  worden. Een automobilist die van links kwam, bracht het krukken legioen aan het bibberen. Enkele schrikreacties in het peloton, zorgde ervoor dat Testosterronie vol in de remmen moest en op kop ging staan. Via enkele acrobatische bewegingen kwam Testosterronie weer gewoon op zijn voorpoten terecht. Gelukkig dat hij hoog boven de grond staat, anders had hij de grond te vroeg geraakt, met alle gevolgen van dien. Door zijn atletisch vermogen gebeurde er gelukkig niets. De krukken vervolgden hun weg met  de wind strak  op kop, kwamen enkele krukken na hun kopbeurt toch in de problemen. De Vičarts en Jerommeke hadden op de zaterdag nog een Ardennenetappe afgewerkt, dus die voelden de beentjes bij ieder viaductje tot achter hun oren pijn doen en de Piraat kwamen erachter dat een weekje schilderen aan het huis hem geen goed had gedaan om de conditie op te bouwen. Maar het geduld werd beloond op de lange weg langs het kanaal Wessem-Nederweert. Wind schuin vanachter en gaan met die banaan, op naar de Wafels met Slagroom en Aardbeien in Nederweert-Eind
( en niet tegenover de kerk Nederweert!!) Op het terras werd met allerlei termen gegooid, die niet op straat mogen komen, dus daar beginnen we maar niet aan, om deze te vermelden. Het laatste traject werd in sneltreinvaart afgewerkt, totdat El-Coyote en Hanscellara op kop kwamen, zij hadden schijnbaar zoveel te bespreken, dat het krukken peloton in slaap suste. Op de Kannegietweg DAAR gooide Hanscellara dan toch de spreekwoordelijke knuppel in het “Hoenderhok” En natuurlijk werd er gereageerd, maar meer dan de helft van de krukken sliep, of moest nog ontwaken en zo geschiede dat er maar een drietal van de niet slapende krukken om die knuppel ging strijden. De overige krukken moesten bij Ger allerlei smoesjes uit hun korte mouwen schudden om hun schaamte te verbergen.. Maar de derde helft kon weer mooi beginnen, met ook al de C-krukken in het midden.

Prettige vakantie voor iedereen die nog moeten gaan!