Broederliefde...

 

Op deze zondagmorgen hadden we weer de pech dat het voor de zoveelste keer deze lente nat was.

De vroege morgen kreeg de natuur nog wat nattigheid over zich heen.

Dat zijn de krukken de laatste weken wel gewend geraakt.

Dit resulteert toch altijd dat de krukken met een minder aantal aan de start staan.

Zij het door de kou, dan wel door de nattigheid. En wat natuurlijk resulteert in een grotere kans op op lekrijden en weer vettige fietsen!!

Daar kwam Nai-Kee al voor 08.00 uur achter, pal voor de kerk sloeg zijn noodlot toe, lek.

En we zouden om 08.00 uur vertrekken voor het eerste rondje in de buurt. Dat eerste rondje werd eerst de schaak om vervolgens Nai-Kee toch weer op te halen, want die stond nog om het hoekie bij Ger.

Toen de krukken voor de eerste maal Meterik binnen kwamen, vertrok ook al Sneaky-Frankie voor zijn infietsrondje, vandaar die naam natuurlijk...

Klokslag 09.00 uur weer terug in Meterik met 12 B krukken en 11 A- krukken, kon er dus een richting gekozen worden.

De B- krukken hadden halverwege de pech dat een van hun nog een lekke band had. maar met zoveel ervaring in hun midden, stelt zo`n lekke band helemaal niets voor, dat is een mum van tijd gefikst.

Coppie die klaagde dat zijn banden wel erg gladjes waren onderweg op het natte wegdek, op die bandjes zal vast en zeker nog wat fosfor van een of andere bom von der Adolf hebben gezeten.

Het schijnt dat Coppie tegenwoordig opgravingen doet, op historische velden en dan vind hij wel eens een Bommetje...

De pauze werd door de B-krukken gehouden in Westerbeek ( komen de A-krukken toevallig ook door) maar The Butcher vond dit allemaal veel te lang duren en vertrok alleen naar Meterik.

Dit had iets met voetbal te maken of zo   ... een of ander team moest voetballen en daar wil de Butcher niets van missen, dat moge duidelijk zijn.

 

De A krukken kozen deze morgen ook voor het Brabantse land. De verste plek op deze frisse morgen was Erp( waar de rook nog hing van een of andere bom) Handel/Huize Padua.

Maar voordat de plaatsen werden aangedaan werd er een tweetal ingehaald net voor Gemert. Het tweetal sloot aan, omdat de krukken er een “lekker” tempo op hadden zitten, zoals het tweetal dit noemde.

Tot ieders kruk verbazing, zat er bij dit tweetal de broer van... Obelisk. al snel geraakte het krukken ‘elftal”aan de praat met Obilsk`s broer en warempel: zelfde kracht, zelfde stijl en vooral zelfde snelheid.

Net voorbij Huize Padua richting Landhorst gingen Obelisk en zijn broer naast elkaar rijden, het gehele krukken peloton in hun kielzog, tja, ze werden werkelijk meegezogen... wat een weelde om achter zulke sterke mannen te fietsen, dan is fietsen werkelijk de mooiste hobby die er is.

Maar aan alles komt een eind, zo ook in Elsendorp, daar ging het tweetal toch het krukken peloton verlaten en werd de teleurstelling allen maar groter, toen Obelisk verklapte dat het helemaal niet zijn broer was!

Met een flinke teleurstelling werd toch koers gezet richting Meterik via de Crommentuinstraat . Daar werd de finale ingeluid door Kollosaal, maar die kwam er achter dat hij net een jaartje ouder was geworden.

Maar niet getreurd, er zat nog wat “vlees” in het vat, een voor een kwamen de krukken op kop als een geoliede machine op de laatste rechte lijn. Del Pierro kwam erachter dat in Meterik ook nog een “berg” ligt.

Juist op die puist viel hij helemaal stil en moesten de krukken weer vooraan beginnen met snelheid maken. dat lukt wonderwel en werd op slinkse wijze bijna El-Coyote ingesloten. Ware het niet, dat hij er zich toch uit wurmde en de waas weer voor ogen kreeg om toch maar weer als eerste in Meterik te arriveren.