Op verzoek van onze klimgeiten: Bob de Bouwer,The Roadrunner en Ray Maayers, werd er aan de routeplanner gevraagd of we nog een keer wat klimwerk konden gaan doen.

Dat gaat natuurlijk zeker, maar dan moeten we weer eerst een flink stuk fietsen, voordat we de heuvels bereiken.

Zo ook deze zondag, trokken de 12 A-Krukken in de Richting van de Totenhogel. Deze heuvelrug ligt in Duitsland, zo`n 15 kilometer over de grens van de Wellse Hut.

Echter, nog voordat de eerste echte heuvel opdoemde, reed Bob the bouwer al lek. Vlak voor een Duits echtpaar zijn neus, werd op vakkundige wijze de band verwisseld.

Hoezeer het echtpaar ook de Compressor aanbood, om Luft in die Reifen ze bekommen, de krukken weigerde dat vriendelijke gebaar.

De krukken bezitten al jaren, over eigen “Bommetjes” dus in een mum is de Luft wieder in die reifen!.

Dus snel naar de Eerste echte Helling, genaamd de Schweineberg!! En of het een Schwein ist. Deze houd toch maar mooi 1000 meter aan met een maximum van 6.9 % steigung!

Even snel op de Navi kijken van Nai Kee, want de routeplanner El-Coyote had wel ergens een weggetje in zijn gedachten, maar wist niet meer direct waar dit sluipweggetje lag.

Toen doemde daar nog enkele andere leuke klimmetjes op, waarna snel de TE GROTE Kaffee und Kuchen verorberd werd.

Herbie opperde al dat het hier prachtig was, maar nu heb ik wel genoeg heuvels gehad! Dus maar naar huis zou ik zeggen!

De kortste weg moest terug genomen worden, anders zouden we met teveel kilometers in de benen thuis komen.

Normaal moet er gewacht worden op elkaar als het heuvel op gaat, ditmaal echter was het op de weg naar beneden, dat er gewacht moest worden.

Onze Veearts had een ratelend achterwiel en hij durfde niet meer boven een bepaalde snelheid te komen, bang dat zijn wiel eraf zou lopen, net als van een “alde Kiepkar”.

Vlakbij de Luchthaven Weeze, wist Coppie nog een prachtig sluipweggetje, waarna we het thuishonk al weer roken, ware het niet dat uitgerekend Coppie, nog snel effe lek reed.

En ook daar weer werden de Hypermoderne bommetjes ingeschakeld, dus in een mum van tijd ging het met een razende vaart richting Meterik.

Obelisk ontdekte zelfs dat de sprintkanonnen een beetje zenuwachtig werden.

Het laatste stuk van de Schadijkerpeelweg, werd op kop  genomen door El-Coyote en de Zandhaas, waarna , Ja daar is ie; BOB THE BOUWER, eindelijk zijn sprint won.

Daar was hij al maanden naar op zoek en juist dat hadden de andere sprintkanonnen zien aankomen, vandaar dat zenuwachtig gedoe voorin.

Helaas is er deze morgen geen verslag binnengekomen van de B-krukken.

Dit omdat de informant Sluwe Sjaan in de lappenmand zit: Dus bij deze : Sluwe Sjaan en Francis Souris veel beterschap met jullie herstel!