B Meets A,

 

Waar de Tourkoorts de laatste weken hier in Nederland naar (Dom)toren hoogte steeg, zo was de temperatuur ook naar ongekende hoogte gestegen, in de laatste week voor de Tourstart.

Temperaturen van 35 plus, was ineens hier in Nederland heel normaal, terwijl wij als Barkrukkers 3 weken geleden nog met de mouwstukjes en kniestukjes aan het rijden waren in de koude morgens.

Opeens is daar de Zomer, waar we zo lang op gewacht hadden.

Een enkeling van de Krukken is al aan zijn welverdiende vakantie begonnen, misschien wel in het buitenland, waar ze ongetwijfeld, te lage temperaturen tegen komen, een andere ( Herbie)  is al weer terug  uit een ver koud Land (Griekenland of zo!).

Maar dat heeft niet meer met de temperatuur te maken.

Op de vroege zondagmorgen van de 5 e juli was daar eerst nog wat regen, waar slechts 1 kruk mee in aanraking kwam, maar ja, dat is een lang tikkend verhaal, waar de uiteindelijke Hoofdtik niet uit te krijgen is, wel uit zijn fiets trouwens, dat is de Doctor wel gelukt.

Om 08.00 uur, meestal het vertrek  van enkele vroege krukvogels, stonden er toch al weer mooi 7 krukken bij Ger.

De meeste met een doel, 2  krukken maken extra kilometers voor hun avontuur in Frankrijk binnenkort, weer 2 andere krukken voor een lang avontuur op de 18 juli, en enkele andere krukken, gewoon omdat ze het schitterend vinden om de krukken met een doel te ondersteunen.

 

Klokslag 09.00 uur kwamen de vroege krukken weer terug bij Ger, om effe uit te testen wie nu het meeste geduld heeft.

Nieuwbakken Francis Souris dacht, ik ben de allerlaatste, want de klok sloeg al 9 keer, maar Herbie verzekerde hem, jij bent echt niet de laatste, er komt er nog 1, en zo als altijd heeft de meest ervaren Herbie, altijd gelijk, want daar bij de allerlaatste gongslag, duikt om

de kerkelijke hoek, zo als altijd Long Tall Harry! met een gezicht zo van.. is er iets?

Maar deze morgen was die eer toch ook niet voor Long Tall Harry weggelegd, toen de A krukken richting het Westen trokken, komt daar Coppie nog aangezet, die had zijn wekker deze keer enkele uurtjes later gezet, van wat hij gewend is.

Inmiddels was de weg weer helemaal opgedroogd en konden de A Krukken zorgeloos helemaal via de binnenlanden van Deurne-Liessel-Asten tot aan de Zuid-Willems Vaart rijden.

Vlakbij het kanaal Beringe-Nederweert, dreigde een stoep, omgetoverd tot fietspad nog even wat roet in het eten te gooien. Langs de Rijksweg, hebben ze namelijk een stoep neergelegd, die eigenlijk als fietspad fungeert.

Maar daar kunnen de racekarretjes van de krukken niet tegenop, zo schots en scheef ligt die fietspad, dat er zelfs een kop staart botsing dreigde  tussen The Roadrunner en El-Coyote bij het einde van de stoep/fietspad.

Coppie attendeerde de krukken daarop, dat we ons beter naar veiligere oorden konden begeven, want hij weet daar inmiddels blindelings de weg. Dagelijks komt hij daar met zijn grote groene Monster (Tractor) grote Slapercelen bewerken.

Inmiddels roken de krukken de besproken pauzeplaats in Roggel, maar tot ieders verbazing, zaten de B- Krukken van hun stuk vlaai en koffie/cola te genieten op het terras het stuupke, in Meyel!

Daar moest natuurlijk in de remmen geknepen worden, en kwam het voltallige Krukkelegioen bij elkaar.

Ondertussen was The Butcher in Geuren en Kleuren over zijn avontuur in Utrecht ( Domtoren) aan het vertellen, want hij was Wout Poels achterna gereisd om de Tourstart aldaar te bezichtigen.

Maar de meeste aandacht ging toch naar Nieuwbakken Francis Souris, hij dacht dat al die nuttige informatie over zijn nieuwe schoenen allemaal nutteloos was.

Voor de meeste (  lees alle) fietsers met kliktrappers komt het in het begin voor dat je te laat bent met uitklikken, als je moet stoppen voor een obstakel. Francis Souris dacht, dat gaat mij niet gebeuren, maar pal voor de pauzeplaats vergat ook hij,

dat hij niet meer de oude gespschoentjes aanhad. Eenmaal tot stilstand aangekomen, viel hij zomaar om. Gelukkig zonder erg, want Francis kan wel tegen een stootje, vroeger op de voetbalvelden, kreeg ook hij de nodige tikjes! te verwerken.

Nadat de inwendige kruk weer opgevuld was kozen de B-Krukken ervoor om via Meyel-Neerkant-Helanaveen huiswaarts te gaan, maar gesprint werd er ditmaal bij hun niet.

De alom gevreesde Leonardo was er ditmaal niet bij, dus voor de rest was er geen eer meer te behalen, ze wisten hun rang nu toch wel.

De A-krukken maakte nog een (veilig?) rondje helemaal tot aan de Maas, om via Kessel-Baarlo-Maasbree-Sevenum, naar de Speulhofsbaan  te stomen.

Uiteindelijk zat zich daar de man in vorm de Zandhaas op kop, om het gehele krukkenpeloton op een lengte te trekken, slechts een enkele kruk kon nog net voor het befaamde bordje Meterik de Zandhaas voorbij steken, waarna eenieder weer gezellig aan de derde helft kon beginnen.