Zo zeg, dat was nog eens een opkomst op deze prachtige 8e Maart.

We kunnen beter vermelden wie er niet waren, slechts 3 vaste krukken moesten verstek laten gaan.

Maar een opkomst van  31 krukken , het zou wellicht een record kunnen zijn in de geschiedenis van het krukken peloton.

Mooi verdeeld in 13 B-Krukken en 18 A-Krukken.

 

Of we dit seizoen, dat aantal nog verbeteren? laten we daar een doel van makenVerhitte emoticon.

Dan over op de rit.

 

Deze rit begon niet voor iedereen erg zonnig.

Onze toch al de laatste weken onfortuinlijke Nai Kee, had wederom de pechduivel op zijn schouders rusten.

De A-Krukken reden langs de kerk, dat er normaal gesproken vanaf dan niets meer fout kan gaan.

Echter bij Nai Kee, sloeg op dat moment een noodlot toe.

Hij fietste met zijn mooi Pronkstuk over de eerste de beste verkeersremmer op de Schadijkerweg, de ketting schudde hierdoor van onderen naar boven en prompt grepen de tandwielen de derailleur beet.

Gevolg, de mik mak haakte in elkaar  met alle gevolgen van dien en Nai Kee kon niet verder. Hierdoor koos hij om zijn tocht met de ATB te vervolgen in de Bossen van de Schadijk.

De overgebleven 17 krukken incl. gastrenner: weerman Jos, reden in een strak tempo richting de Wellse Brug, daar langs de Maas in Noordelijke richting tot in Heyen.

Dit alles ging met een tempo van boven de 30, dit kon ook, want ze de hadden de wind in de rug.

Echter bij het keerpunt, moest er massaal een sanitaire stop gemaakt worden, snel de maagjes gevuld worden en wat kleding ontdaan worden, omdat de temperatuur aangenaam opliep.

Bij het verste punt verkeek onze vaste Routeplanner, zich een weggetje, maar dat deerde de krukken helemaal niet.

Ze kregen een stukje van ongeveer 4 km. Witte Paden, in ItaliŽ genaamd: Strade Bianche. Of zou hij het expres gedaan hebben?, omdat de dag ervoor de mooie Italiaanse Klassieker verreden werd, met hem als Routeplanner weet je dat toch maar nooit.

Maar toen de krukken weer op de bewoonde wereld terug waren, merkte ze al snel dat de terugweg veel zwaarder zou worden.

De kopbeurten werden sneller genomen en een wel erg druk sluipweggetje maakte de terugreis zeker niet makkelijker.

Bij de 2e doorkomst in Well reed Hanscellera ook nog eens lek, maar voor de handige krukken is ook dat in no time opgelost.

Uiteindelijk kwamen bijna alle krukken 1 keer aan de beurt om kopwerk te doen. Op de laatste rechte lijn van de Schadijkerweg, was het ook weer Hanscellera die de spreekwoordelijke knuppel in het krukken hok gooide.

Hij kwam er echter ook al snel achter dat de wind zeker niet minder was geworden en was blij dat er andere krukken zijn commando overnamen.

Ditmaal was het El-Coyote die als eerste in Meterik arriveerde (met ruim 85 km. op de teller voor de meeste krukken,) met op gepaste afstand Antonio de Beul en The Rookie.

 

De B-krukken hadden, hoe toevallig het ook zij,  hadden ook voor de Maas gekozen.

Echter zij trokken in Zuidelijke richting tot aan Buggenum, de wind lekker schuin van voren.

Ook de B-krukken hadden een Gastrenner aan boord, dat was het talent Pim van de Bergsteeg ( zal later wel een echte klimmer worden) als je op een weg woont met zo`n naam.

De gehaaiste B-krukken voltooide deze winderige tocht zeer gemakkelijk, zij weten precies waar ze zich moeten nestelen in het peloton,

Maar ja, dat kan ook niet anders, zij hebben inmiddels de leeftijd wel bereikt, dat ze ook zo veel ervaring hebben, die maak je niets meer wijs!

De nieuwbakken Dave, moet hier nu toch snel iets van opsteken, want Dave kreeg door het gedrang in het peloton niet eens de kans om zijn banaantje te verorberen, met alle gevolgen van dien.

Dave, de kruk dus met de minste ervaring, ( hij is de jongste onder de krukken), kreeg een hongerklop van jewelste en moest zelfs bijna geduwd worden op het laatst.

Of lag het toch aan het feit, dat hij de hele winter nog geen fiets aangeraakt had? de tijd zal het snel leren.

Bij de B-krukken is het op dit moment de mode, dat de voorste 2 krukken de route bepalen, wisselen ze van kop, dan bepalen weer een paar andere krukken de route, en zo verder.

Op een nietszeggend kruispuntje, was er echter voor de B-krukken het eerste negatief voorval te vermelden.

De krukken moesten op dit kruispunt stoppen en The Butcher meende nog steeds dat hij op zijn kroegfiets zat. Hij dat zijn voet op de grond te zetten, maar die zaten vast in de klikpedalen.

Ja dan ben je te laat, dus in stilstand viel The Butcher om, maar gelukkig zonder erg, echter wel de eerste valpartij op de weg, dit Raceseizoen.

De B-krukken raakt ook mooi de 70 km. grens aan in afstand.

 

Bij terugkomst bij Ger bleek er wel een nadeel te zijn door die grote opkomst van de krukken, sommige krukken moesten wel erg lang wachten op een drankje, maar ze maakte er wederom een gezellige afsluiting van.