Tocht der Tochten 2014,

 

Op de vroege ochtend van 5 september stonden 16 krukken startklaar voor hun 20e  tocht der tochten weekend.

Maar vooraleer ze vertrokken, kregen ze wederom, de goede zorg van Carli en Ton Peeters (alias Bob de Bouwer). Zij zorgde weer voor de gastvrijheid,  voor de broodnodige bakjes koffie voor de krukken voor hun vertrek.

Ton en Carli, onze hartelijke dank wederom voor dit welkome begin van de tocht!

Ieder jaar, in het eerste weekend van september, sluiten de meeste krukken hun wegseizoen af met een zogenaamde tocht der tochten.

En ieder jaar is dit op een andere locatie, het ene jaar in het Buitenland, het andere jaar in het Binnenland.

Dit jaar was het Binnenland aan de beurt, de Bestemming : Amersfoort.

Maar voordat de krukken daar aan komen, willen ze wel zo rond de 170 km. gefietst hebben. Natuurlijk kan men dus een kaarsrechte lijn trekken naar Amersfoort, maar dan kom je niet aan die 170 km.

Nou daar hebben de krukken dus 2 routeplanners voor, dat zijn the Butcher ( Theo Driessen) en Joeks Erik ( Erik Tacken), die een prachtige route gaan uitzoeken, voordat de krukken in die richting gaan fietsen.

En die 2 routeplanners wisten er ook dit jaar weer een tocht van te maken die nagenoeg 170 km. lang was, zowel de heenweg als de terugweg.

Hoe ze het gevonden krijgen is de krukken een raadsel, maar ze weten precies de mooiste weggetjes, bijna autoloos, uit te zoeken.

Erik en Theo, ook jullie weer hartelijk dank voor deze prachtige route, zowel de heen als de terugweg.

De routes worden als ze klaar zijn, overgezet op de hypermoderne navigatiesystemen van verschillende krukken. Deze krukken loodsen dan de rest van het peloton over de route naar, in dit geval Amersfoort.

En voor het eerst dit seizoen, bestond het krukken legioen in de mix van A met B- groep. De A-groep heeft al verschillende grote tochten gemaakt dit seizoen, dus er was een beetje zorg, over de fitheid van de B-groep.

Nou, die bezorgdheid bleek tevergeefs , als volleerd kilometervreters mengde de B- Krukken zich al dan niet op kop , tussen de A-Groep. En in No-time, werd de eerste pauzeplaats bereikt, ditmaal Effe Noar Geffe!

Tot hier was onze Herbie (nog zo`n kilometervreter) meegefietst om de krukken te versterken. Herbie verliet de groep, en koerste weer retour naar huis (totaal 165 km. bij thuiskomst) Herbie is volop in training voor de beklimming

van de Oostenrijkse, Gross-Glockner, medio September, die zal hij ongetwijfeld met succes voltooien.

Het vervolg van de tocht bleef van een leien dakje gaan, er stond nauwelijks wind en ook nog eens ideale  temperaturen, maakte er een grandioos tochtje van.

De 2e pauzeplaats was Renswoude, waar, zeg maar 2 in 1 pauzeplaats van gemaakt werd. Eerst werd er bij de buurman wat gedronken, om vervolgens bij de buurman( Chinese frietkraam) wat te eten.

Om klokslag 16.00U hadden de krukken er 172 km. op zitten en de eindbestemming, het splinternieuwe en hypermoderne Mercure Hotel , bereikt.

Hiervoor hadden de 2 organisatoren Janucula Petrovska en Kami Kaze voor gezorgd. Zij gaan enkele weken vooraf op onderzoek in de stad, om iets voor te bereiden, wat er gedaan kan worden op de vrije Zaterdag.

Nadat de krukken eerst hun dorst gelest hadden, met gerstenat, werd er de stad in geslenterd om te eten en nog maar eens de dorst te lessen. want dat moet je goed bijhouden bij zo`n lange tochten.

Al te laat maken de verstandige krukken het op zo`n avond niet, want ze moesten om 09.30 U startklaar staan om naar een activiteit te vertrekken.

Dat bleek ditmaal een rondrit van een dikke 2 uurtjes met een elektrische Trik te zijn. Dat is een soort step, maar dan kun je er geheel op gaan staan en aangedreven door een elektro motortje.

Daar hebben de krukken natuurlijk geen enkele moeite mee, want dat stuurt bijna hetzelfde als een fiets en dat kunnen ze maar al te goed. De instructeur was onder de indruk!

Na afloop hiervan, werd nog een quiz gehouden over de stad ed. natuurlijk wonnen de allersluwsten krukken! Daarna kon begonnen worden met een deftige lunch.

Een rondvaartboot door de Amersfoortse grachten mocht ook niet ontbreken. Toen de avond viel,  moest de dorst weer gelest worden en de buikjes nogmaals gevuld worden voor de terugreis voor de dag erna.

Maar voordat de bedjes opgezocht werden, kwamen de grootste sprekers van de krukken ook flink los, die met woorden begonnen te gooien, daar had een doorsnee Amersfoorter nog nooooit van gehoord.

Woorden als Schalenveger??!!, Moek in de Bičn??!! en Esberen passeerde de revue. Echter de ober van het Hotel wist 1 echt Limburgs woord, Hoooooooooond, zegt ie, wij noemen zoiets gewoon Hond! vertelde hij ons, tja dan heb je de krukken wel beet.

 

Na een stevige nachtrust en een nog steviger ontbijt, vertrokken de krukken precies op de afgesproken tijd 08.30 u weer huiswaarts, door een uitgestorven stad. Echter na 2,5 km. had Pedro Coppi het toch gepresteerd om lek te rijden.

Het weer was zowaar nog beter als op de vrijdag, al in de vroege uurtjes in de korte broeken en korte mouwtjes. En wederom werden de mooiste weggetjes bereden, 2 keer met een veerboot moesten de krukken weer naar de overkant brengen.

Om een eerste maal in Herpen te pauzeren en een tweede maal in Lierop. Hier moest echter effe op de rem getrapt worden, enkele krukken roken de thuisbasis al, en waren effe vergeten wat de afgesproken snelheid was. Op de pauzeplaats in Lierop,

kwam El-Coyote er nog achter dat ook hij lek had. De enigste 2 lekke banden van de gehele tocht. En ook het laatste bekende stuk werd in No-Time overwonnen, en nauwelijks moe maar wel voldaan, werd er nog maar eens de enorme dorst gelest van de Krukken, bij Ger op

altijd gezellige terras, waar de aanhang al stond te wachten of kwam opdraven om er nog een gezellige middag van te maken.

Krukken bedankt voor alweer een geslaagd weekend, Genaamd Tocht der Tochten! Op naar volgend jaar: het Buitenland!