Alle wegen leiden naar .... Meterik....

 

Op  deze mooie zondagmorgen werd er volop gefilosofeerd op de vertrekplaats waar de A en B groep naar toe zouden fietsen.

Bij de B-groep viel Linden, de bekende camping aan de maas vlakbij Cuijk maar werd uiteindelijk toch, de maas bij Kessel.

The Butcher moest eerder afdraaien, want hij stond in de finale van de Jeu de Boules wedstrijd van Horst. Of hij deze wedstrijd gewonnen heeft is de schrijver niet duidelijk op moment van schrijven.

Leonardo wou The Butcher nog wat moet inspreken voor de grote finale, dus draaide gebroederlijk met hem mee terug naar Meterik.

De B-groep ging de koffie met een borreltje nuttigen in Roggel en laat daar net enkele minuten eerder de A-Groep gepasseerd zijn.

Dit bleek niet het enigste toeval te zijn, deze morgen. De B-Groep vervolgde hun weg nog met 5 krukken, verder in de richting van... Beringe....

Ondertussen was de A- groep ook diep in het Limburgse Land verzeild. Zij wilden nog een keer de route rijden, die ze enkele weken eerder al gereden hadden op de beruchte woensdagavond, waar ze het clubrecord verpulverd hadden.

De meeste van die krukken wisten echter niet waar ze toen gereden hadden, zo zwart hadden ze het gezien in de ogen, dus kregen ze een herkansing om de schoonheid van deze route nog eens een keer te herzien.

De A-Krukken hielden hun pauze in Nederweert-Eind op een wel zeer gezellig terrasje. Op het juiste moment werd een mooi klein racefietsje achter op een auto gebracht, het bleek de reservefiets van Herbie te zijn!

De krukken hadden op dit terras de beste grappen en grollen gevonden. En hun tocht ging verder in de richting van ... Beringe...

Hoe klein is de wereld, want tot ieders verbazing, net na Beringe, kregen de A krukken de B- krukken in het vizier, en met een ferme versnelling om erbij te komen, werd er netjes achter het 5- tallige peloton aangesloten, om vervolgens gezamenlijk

verder te koersen naar ... Meterik... Echter wat wel opviel. de B-krukken namen het gros van het kopwerk voor hun rekening. En waarna de B-krukken uitgepierd raakte van dit sleurwerk, namen de A- krukken voor even afscheid van hun vrienden,

om vervolgens nog een korte “finale” te rijden van ongeveer 7 km. De B-krukken zagen uiteindelijk op de Hofweg nog een verdwaalde kruk rijden, die ze net niet meer te pakken kregen voor de finish in Meterik, het bleek Kami-Kaze te zijn.

Die is in het geheim aan zijn vorm aan het werken voor de tocht der tochten in het eerste weekend van September.

En wat we dus met z`n alle netjes kunnen, bleek op deze zondagmorgen, mooi en gezamenlijk onze kilometers maken tijdens de tocht der tochten, voor de heen en terugreis. Als beide groepen zich een beetje aanpassen aan de snelheid,

maken we daar wederom een gezellig weekend van, zoals het hoort.

Bij terugkomst in Meterik, kwam Paultje Pekaris nog even vertellen, dat hij had verloren met stoeien van 1 van zijn stalvriendinnen. Paultje had hier gekneusde ribben aan overgehouden, tevens kwam Hanscellara ons ook nog vergezellen, die net terugkwam van een korte vakantie

vanuit het drukke Londen. En zo werd het weer een gezellige boel op het terras, op deze mooie zondag in Augustus.