Zondag  6 juli 2014,

 

Daags na de Overwinning van Nederland op Costa Rica, was het om 08.00 U nog erg rustig in het Centrum van Meterik.

Alleen Doordouwer Hanscelarra en vroege  vogel El-Coyote waren op dit tijdstip de enige voor hun eerste kilometers na het nachtwerk van Oranje, echter Hanscellara had er zelfs al 35 km. op zitten,

maar hij moest dan ook eerder afdraaien wegens andere verplichtingen, evenals later bleek onze Coppi, die ook eerder afdraaide op deze zondag morgen.

 

Laten we eerst nog eens teruggaan naar de woensdagavond 2 juli.

Er zat er eentje in de groep van 8, op deze woensdagavond, die nog een appeltje te schillen had met de tot nu toe, hoogste gem. snelheid van de krukken.

Hiervoor moeten we een jaar terug, toen deze kruk op vakantie was en op een woensdagavond een berichtje kreeg van de krukken, dat het gem. record was verbroken, naar 34.5 km./h.

Aangezien deze kruk, deze mededeling maar moeilijk kon verkroppen, werd er al eens een poging gewaagd, om dit te verbeteren.

De pogingen mislukte door allerlei oorzaken, maar op woensdag 2 juli was de avond dat het moest gebeuren. Ideale weersomstandigheden en een ideaal parcours en geen materiaalpech!

Het lukte en het gem. is opgeschroefd naar 36.3 km./h.!! Benieuwd of dit lang zal standhouden!

 

Maar door deze poging, werd het voor verschillende krukken op zondagmorgen bij vlagen een beetje te zwaar.

The Rookie en the Roadrunner hadden nog steeds zware benen, en ook Mo-Riis wist niet waar hij zijn krachten moest halen.

De krukken trokken deze morgen over het Brabantse land, met een gezellige pauze in de ijssalon van Helmond-Stiphout.

Op de terugweg bleek dat we verschillende malen midden in de wandelaars kwamen van de Kennedymars van Someren.

Dit werd de krukken niet in dank afgenomen, die wandelaars waren allerminst aardig tegen de krukken.

Toen de krukken dan eindelijk vrij spel hadden vloog de snelheid weer omhoog, met alle gevolgen van dien, de bovengenoemde krukken kregen toen toch wat problemen en moest de snelheid

weer netjes aangepast worden.

Echter onze veearts Jac wou toch weer meer, hij is volop in training voor een Dolomietenweekje, en zijn hartslag moest omhoog vond ie.

Deze kans kreeg ie op de laatste 7 km., daar nestelden enkele oudgedienden van het amateurs wedstrijdpeloton zich aan kop.

Echter dat werd onze Jac toch iets te veel, na krachtig optrekken van onze Zandhaas lag de hele groep op apegapen, alleen Nai-Kee en El-Coyote konden zijn spoor volgen.

Het drietal reed voor wat ze waard waren, de Speulhofsbaan af, de verwoede pogingen om dichterbij te komen van de achtervolgers leverde geen resultaat meer op.

Dit bovengenoemde verhaal is van de A-Krukken, van de B- Krukken heeft de schrijver helaas niemand kunnen vinden die hem het verslag van hen kon uitbrengen.

Hopelijk volgende week weer.