Zondag 8 juni 2014,

 

De B-groep trok deze morgen Brabant in.

Dat ze echter na de grens Brabant/Limburg de weg niet meer weten bleek wel toen ze in Helmond aankwamen.

Hierheen, nee nee, daarheen, of toch ginder heen?, nee nee, daarachter was het uiteindelijke verlossende woord!!.

Dus toch niet, wat is Helmond toch groot!, dachten de krukken, maar ja wat bleek, ze waren al 3 maal hetzelfde punt gepasseerd, en nog wisten ze het niet!

Da ma rustig verder, werd er geopperd, en uiteindelijk na 77 km. kwam de thuishaven eindelijk weer in zicht.

Bij terugkomst, had The Jolly-Joker ook nog lek, dus die wilde effe wachten op de A-groep, dan konden hun die band voor hem wel even omleggen.

Maar dat wachten was wel een heeeel erg lange zit.

 

de A-Groep, trok op : Hoop van Zegen! naar Midden-Limburg.

De titel: Hoop van Zegen, zal nog enkele malen de revue passeren.

Nadat de Napoleonsbaan in Neer was overgestoken, ging het bijna mis met de groep, een onvoorzichtige automobilist testte even het reactievermogen van de krukken.

Hij reed terug van zijn oprit, en allen in koor riepen de krukken Ho Ho Ho. In Buggenum werd bij een processietocht een kaarsje voor de krukken opgestookt.

Valse Hoop dus, want kort erna, na het passeren van de Sluizen bij Linne, kwam bij Nai-Kee de bidonhouder los zitten.

Nog meer valse hoop, kwam vlak na het oversteken van de A 73 bij Maasbracht/Echt. Daar gingen de Sluizen pas echt open. Een zware Zomer bui, barste los boven de helmen van de krukken.

Hierdoor werd het zo donker, dat het zicht van de krukke beduidend minder werd. De routebepaler stuurde de krukke nog richting (daar Komt ie weer) Mario-Hoop!

Dat bleek toch net iets te ver, en wederom valse hoop. Op de terugweg, net na Swalmen, ook voor de A-groep lek, eerst Nai-Kee en toen deze weer helemaal  gefixet was, bekeek Antonio zijn band nog eens goed.

Ook lek dus. Uiteindelijk begon onze Zandhaas te hopen op een lekkere bord Friet, de Zandhaas kreeg de honger klop, en bleef maar zoeken naar een friettent of tankstation!

In Tegelen vonden de krukke eindelijk een open tankstation, die bijna letterlijk leeggeplunderd werd door een stel hongerige/dorstige krukke, waarna het laatste stukje naar huis ingezet kon worden.

Om nog maar even terug te gaan naar de Valse Hoop, helemaal aan het begin van de tocht werd al besloten, om even te genieten van een colaatje of koffie met vlaai, ook dat bleek dus valse Hoop te zijn.

Helemaal geen pauze en dat met 130 km. op de teller, en de B-s maar wachten en wachten en wachten voor de 3e helft eindelijk kon beginnen.

Wel erg knap trouwens van die A-groep, zoveel km. en niet eens de laatste zondag van de maand! Hoop doet Leven!

Komende weekend weer een normale tocht!, want dan is het Vaderdag!