Sprint…

Tja, belofte maakt schuld… We hadden een andere winnaar dan El Coyote!! Oké, El Coyote was er niet bij, dus moest er wel een andere winnaar komen. Wie kan het dan beter zijn dan de renner met de klinkende naam Hanscelara. Eigenlijk kennen we hem van het ongelooflijk vermogen een formidabele tijdrit te rijden, maar bij het verstrijken van de jaren blijkt hij zich meer en meer te bekwamen om in het sprinters elite een plaatsje te bemachtigen. Met twee vingers in mijn neus zei hij na afloop. Met deze uitspraak diende de meute hem meteen van repliek met gejoel en wegwerpgebaren. Zijn reactie, ach ja mannen, een dag niet gezanikt is een dag niet geleefd he?! De tijd zal ons leren of hij een eendagsvlieg is of dat hij daadwerkelijk een greep naar de absolute top in zijn mars heeft!

De groep had deze keer weer voor het traditionele ritje naar Hinsbeck gekozen. Ruim 90 km en pleisterplaats bij Louise… maar hoe groot was de teleurstelling bij de mannen toen bleek dat Louise van een vrij weekendje genoot. Nu werd de koffie ingeschonken door een wat nors kijkende grijsaard. Wat een schril contrast vergeleken met lieflijke verschijning van de altijd goedlachse Louise.  

Programma:

Zondag is het weer tijd voor een langer ritje. Deze keer gaan we naar Berg en Dal. De korst mogelijke route zou ongeveer 100 km zijn… maar El Coyote weet er zeker nog wel een slinger aan te maken. We vertrekken om 8 uur.

Om 9 uur gaat er ook nog een groepje fietsen. Tot nog toe is van 5 renners bekend dat ze dat tijdstip prefereren, niet in de laatste plaats omdat die groep ook een wat kortere route gaat fietsen. 80-90 km.