Weekend Zwolle deel 3

Na voor de één een betere nachtrust dan de ander zaten we toch allen om 7.30 uur aan het ontbijt.  Iedereen deed zijn uiterste best om zich ook goed vol te proppen, met veel keus op de schappen lukte dit ook wel. Terwijl de groep buiten al startklaar stond moest Kami Kaze nog de rekening vereffenen, dit vergde behoorlijk wat tijd, er was nog het een en ander te verrekenen.  Klokslag 8.30 uur was het dan toch zover, we vertrokken voor een ritje van om en nabij de 180 km.  Al vrij snel begon het echter heuvelig te worden, renners keken elkaar aan, poepoe, dat zakt toch wel erg snel in de benen. Maar zoals altijd werden de spieren wat soepeler naarmate we warm draaiden. Op gegeven moment, amper 50 km weg, de eerste lekke band! Pedro Coppi was de pechvogel. Super bandenwisselaar El Coyote was er niet bij, dus duurde het iets langer dan gebruikelijk. Wel gunstig voor de rest om toch weer een hapje te eten. Vooral ook tijd om wat te drinken, het bolletje aan de hemel begon al flink warmte uit te stralen.  Na het doorkruisen van de Veluwe bereikten we Hoenderloo waar we een kopje koffie met een heerlijk stukje appelgebak geserveerd kregen. Inmiddels al een kilometer op 5 meer op de teller dan gepland. Na die pauze snel verder richting Arnhem. Daar aangekomen was het even zoeken naar een oversteek van de Neder-Rijn, maar uiteindelijk lukte dat prima. Een groter probleem werd de 10 mijl race voor lopers, deelnemers aan de bridge to bridge loop, die we een stukje verder op onze weg vonden. Hierdoor moesten we toch echt zoeken om weer op de juiste route te komen. Neem hem beet weer 15 km extra. In Nijmegen kozen we voor de makkelijkste oversteek, de spoorbrug, maar dat had weer als gevolg dat we ook daar nog wat extra kilometers moesten maken. “Gelukkig” bleven wel de beoogde beklimmingen in het parcours zodat de vedetten zich konden uitleven en de mindere goden door een hel konden gaan…  De een meer uitgeput dan de ander, dankbaar waren we echter allemaal dat we in Milsbeek op een terras konden neerploffen. Op een of andere manier was bij de meeste renners de honger over, slechts kleine maaltijden, of soep of gebak, het zal met de hitte te maken hebben gehad. Drank was in ieder geval niet aan te slepen. Inmiddels op bekend terrein wisten we ook dat we nog ongeveer 50 kilometer voor de boeg hadden, dus zou de teller de magische grens van 200 km gaan passeren. Het laatste stuk werd voor menigeen loodzwaar, de hitte en de afstand (203 km) eiste zijn tol. Maar van opgeven wou niemand weten. Om 18.00 uur bereikten we Meterik, een beetje schuiven moet stoelen, en we konden nog gezellig wat nakletsen over weer een uitermate geslaagd weekend. Er volgde nog een discussie over het aantal weekendjes tot nog toe, en met name de volgorde, onderstaand een overzicht. Lichte twijfel over de volgorde, Moeten Hellendoorn en Zandvoort gewisseld worden? Wie het weet mag het zeggen! Rest nog een woord van dank aan iedereen die er aan meegewerkt heeft om dit weekend weer te laten slagen.

Op verzoek een overzicht van alle weekendjes:

1 Mettendorf   2 Ootmarsum  3 Heilbachsee  4 Hellendoorn  5 Stavelot  6  Zandvoort  7 Durbuy

8 Bergen op Zoom  9 Monschau  10 Amsterdam  11 Antwerpen  12 Rotterdam  13 Gent

14 Maastricht  15 Leuven  16 Den Haag  17 Köln  18 Zwolle