Weekend Zwolle deel 1

Vol goede moed verzamelden we rond de klok van 7 uur voor het vertrek van ons jaarlijks weekendje weg met de Barkruk. Dit jaar ging de reis naar Zwolle. Op voorhand zou het een fantastisch weekend gaan worden, belangrijke factor het weer, zat al mee. Het vertrek moest nog even uitgesteld worden omdat Paultje Pekaris nog iets vergeten was, maar om 7.40 uur gingen we dan toch op pad.

Zwolle.jpg

De heenreis was door Joeks Eric en Theo de Butcher grotendeels over Duits grensgebied gepland. De start was voorspoedig al snel bereikten we via Goch en Bedburg de oversteek over de Rijn naar Emmerich.  De Rijn komt bij Lobith Nederland binnen, we verkozen het om in Heerenberg weer ons vaderland binnen te koersen.  Volgens planning gingen we onze eerste stop in Wehl maken. Alle goede bedoelingen ten spijt van de lieftallige dames die ons bediende, vonden eigenlijk alle renners het te vroeg om wat warms te eten. De meesten onder ons hadden zich net voor vertrek nog volgepropt, bovendien hadden we voor de eerste kilometers ook nog voldoende proviand mee. Maar omdat de renners hun ogen maar niet van de knappe zusjes Rébanna en Natascha konden afhouden werd nog wel een 2de kopje koffie besteld. Snackbar Anytime ’t Spaontje voor degene die nu toch wel erg nieuwsgierig geworden zijn…  Volledig uitgerust ging het weer snel verder, we hadden nog ongeveer 90 km te gaan.  Af en toe een heuveltje op, gelukkig daarna ook weer af, het mocht de pret niet drukken, de stemming zat er opperbest in. Zelfs de wind die bij tijd en wijle wat steviger opstak kon de stemming niet veranderen. Op gegeven moment raakten enkele renners in opperste verwarring. Op een plaatsnaambordje stond Zwolle, echter niet ONS Zwolle maar een gehuchtje bij Groenlo. Nog steeds heerste er een lekker tempo in het peloton. Via Lochem en Bathmen werd dan ook snel en gelukkig probleemloos, na 135 km onze grote stop in Heeten bereikt. Nu wel wat meer honger en dus ook wat warms te eten. De bediening was supersnel zodoende werd het ook nu geen echt lange stop.  Je zou het bijna saai gaan vinden, maar ook het laatste stuk verliep probleemloos, geen lekke banden of ander materiaalpech, en gelukkig al helemaal geen valpartij(en). Bij aankomst in Zwolle ploften we moe maar uiterst voldaan neer op de houten bankjes voor het hotel en bleven daar een paar uurtjes bijkomen van de inspanningen en natuurlijk was die tijd ook hard nodig om de eerste dorst te lessen. Na het douchen besloten we al wandelend naar het centrum van Zwolle te gaan. Drie kwartiertjes later waren we daar gearriveerd en besloten we eerst een snelle hap te nemen om de eerste avond ook goed door te komen.  Na die hap nog een paar gezellige uurtje in het Belgisch café en de dag zat er op. In de kleine uurtjes weer een wandeling van 3 kwartier en als een blok vielen we allemaal in slaap. Maar goed dat de activiteit van zaterdag nog niet bekend was, anders zou menigeen wellicht een nachtmerrie beleefd hebben. Volgende week meer over de ontberingen die de renners stonden te wachten…