Lekke band.

En alweer een foutieve aanpak! Nu was het Kami Kaze die eindelijk weer eens met de groep kon/wou gaan fietsen, maar het verknalde door niet adequaat op te treden. Op het moment dat hij op zijn fiets vertrok bleek hij een lekke band te hebben. Punt één, geen moeite genomen om daags van tevoren zijn spullen in orde te maken. Oké, hij had wonderbanden en al meer dan 2 jaar geen lek meer gereden. Punt twee, had hij nou gebeld ipv ge-sms’t dan had de meute of gewacht of hem opgehaald. Zijn smsje bleek onderweg ergens in de ether verdwenen te zijn. De groep, toch nog met 18 renners op deze Vaderdag, ging via Maasbree en Beringen richting Nederweert. Vorige week ook al zou je denken, maar ook nu weer bleek El Coyote een fietsende Tomtom te zijn. Slechts een klein stukje parcours gelijk aan vorige week. In Nederweert werd een mooi rustig terras gevonden, in carrévorm vonden alle 18 renners een comfortabele zitplaats.

Pauze.jpg 

Nog meer dan een week eerder was uitrusten eigenlijk niet nodig, op de weg terug werden we bijna naar huis geblazen!

Contributie.

Inmiddels hebben alle leden de contributie betaald. Alhoewel, niet alle leden, vaak zijn het blijkbaar de dames die de geldzaken behartigen. Althans, zij kregen de laatste weken steeds de schuld als de pingpingmeester vroeg of er al contributie was betaald. Steeds weer kwam het antwoord, WAAAT, heeft mijn vrouw dat nog niet overgemaakt? Nu dit allemaal geregeld is, is het alweer tijd om te gaan denken aan de bijdrage voor de tocht der tochten. Onze bloedfanatieke penningmeester vraagt of het beter is om maar meteen met de dames contact op te nemen?