De kop is eraf!

Het eerste ritje zit er weer op. Zelden was de start van het nieuwe seizoen zo voortvarend als dit jaar. Prachtig windstil en zelfs bij tijd en wijle zonnig weer, heerlijk! We vertrokken met 19 renners, maar het hadden er 22 kunnen zijn als 3 van de 4 nieuwe leden iets beter op de klok hadden gelet. Met z’n drietjes hadden ze al een extra rondje gefietst en dachten nog op tijd aan te sluiten, zij weten nu ook dat we vertrekken als de klok luid… De 19 renners gingen voor de eerste, wellicht niet de laatste keer richting de Maasdorpen.  Of het een overtreding is weten we eigenlijk niet zeker, maar van Grubbenvorst naar Wansum lieten we letterlijk en figuurlijk het fietspad links liggen. Er wordt navraag gedaan wat de wettelijke regelgeving hierover zegt. In omringende landen is het al enkele jaren geoorloofd om met groepen groter dan 12 man over de weg te fietsen. Heel wat comfortabeler fietsen met een grote groep, bovendien, zeker ook veiliger voor de renners zelf. Met op het vroege tijdstip nog amper een auto op weg ook niet echt storend voor het overige verkeer. In de kom van Broekhuizenvorst sloeg ons de schrik om het hart. Terwijl een auto ons aan het inhalen was kwam een auto van links de straat opdraaien. Gelukkig kon hij nog net op tijd stoppen zodat de inhalende auto niet de keus hoefde te maken tussen een botsing of ons van de weg rijden…  Wie was er meer fout, de afdraaiende auto of de in de bebouwde kom inhalende auto. Hoe dan ook, met bibberende benen, niet van kou dus, gingen we toch onverdroten verder. Het enige wel aanwezige nieuw lid verdiende in deze eerste rit al gelijk een passende bijnaam. Wat een krachtpatser, het zal nog een hele toer zijn om deze Obelix te temperen! Schijnbaar moeiteloos sleurde hij zijn kilometers aan kop, de teleurstelling was van zijn gezicht af te lezen toen hij gesommeerd werd de koppositie te verlaten.  Maar zoals een goed Barkruklid betaamt, gaf hij toch uiterst gehoorzaam gevolg aan de aanwijzingen van de wegkapiteins. Via wat omzwervingen rond Merselo bereikten we uiteindelijk de favoriete finish voor de sprinters. De finish in Meterik-west is het spectaculairst, mooie brede gladde weg, vaak wind op de rug, gaan met die banaan! Helaas was de finish buiten zicht van de reporter, maar het zou hem niet verbazen als het weer Antonio de beul was die de eerste overwinning naar zich toe trok.