Koln, weer huiswaarts.

Ondanks het feit dat het voor sommige redelijk en voor andere heel laat was geworden stond iedereen al om 8 uur te wachten om te kunnen ontbijten. Onderwerp van gesprek tijdens het ontbijt was het weer. Zou het veel regen geven? De verwachtingen een paar dagen eerder gaven niet veel hoop op mooi weer onderweg. Tijdens het vertrek was het nog droog en dat zorgde voor zonnige gezichten. Na 65 km straalde het gezicht van Bop de Bouwer nog extra op. Zijn liefje kwam hem ophalen zodat hij tijdig voor het voetbal thuis zou zijn om de mannen van onze plaatselijke trots met raad en daad bij te staan. Even later leek het met het goede weer gedaan te zijn. “Gelukkig” reed de Night Rider bij het vallen van de eerste druppels lek… Laat dat toevallig net bij een café zijn, dus meteen maar de eerste pauze genomen. Perfect getimed, na die pauze hielden we het wonderwel de hele verdere rit droog. Plotseling kwamen we oog in oog te staan met de Driescher Strasse!

Natuurlijk hilariteit in het peloton, de gebroeders Schlek glommen van trots. Iets minder was het parcours waar Tomtom ons over leidde. Te vaak wat gekronkel door dorpskernen waar het met een metertje meer ook gewoon via doorgaande wegen had gegaan.

Tijdens een gedwongen stop door bandenpech maakte Long Tall Harry nog snel wat rek en strek oefeningen!

D:\mijn documenten\BARKRUK\originele bestanden\2011\weekend koln\foto's\joost\verslag 3.jpg

 

Tijdens de 2de pauze in Neukirchen werd daar uitvoerig over gedebatteerd, het bleek niet altijd de schuld van Tomtom te zijn, Herbie bekende ook soms te laat te zijn met het lezen van de aanwijzingen. Het zij hem vergeven, over het algemeen verliep de rit heel soepeltjes, dat was vroeger zonder Tomtom wel eens anders! Heel soepeltjes verliep ook de samenwerking met onze Oosterburen. Wij fietsers zijn niet altijd even goed gemanierd, het lijkt of de Duitsers daar meer begrip voor hebben. Een paar keer zag je een auto op een voorrangsweg gewoon stoppen om ons over te laten steken, en heel vaak zetten ze de auto royaal langs de kant om ons te plezieren. De Duitsers hebben höflichkeit hoog in het vaandel staan! Het laatste stukje Nederland werd, op een darmprobleempje na, in een zucht afgewerkt. Terug 180 km in totaal 350 km in dit weekend. Slechts 5 lekke banden. De routeplanners hadden weer geweldig werk verricht, soms wat slechte fietspaden en die kronkelingen door de dorpen, maar het was verder een hele mooie route.

Na binnenkomst nog een poosje een gezellig samenzijn met onze echtgenotes, wat waren ze blij dat we weer gezond en wel terug waren! Wij ook hoor.

Wederom een geslaagd weekend. Volgend jaar naar …??? Wie het weet mag het zeggen, wellicht gaan we weer eens richting het noorden.