Koln. Verslag 1

Precies om 7.30 uur vertrokken wij voor de 170 km lange heenreis naar Koln. 16 Fietsers begeleid door Joeks Eric. Of het een grapje was weet ik niet, maar we werden meteen de verkeerde richting in gestuurd, dat beloofde wat! Gelukkig was die vrees ongegrond, op enkele momenten na, momenten dat Herbie ruzie kreeg met TOMTOM, verliep de heenreis vlekkeloos. Om 9.32 uur (goed onthouden hč Ray Maayers) reden we richting Overhetfeld bij Elmpt Duitsland binnen. Meteen ook de eerste min of meer serieuze klim. Zo, we waren wakker! Degene die nog niet wakker waren werden het nu wel op een aantal fietspaden die volgden. De slechte stukken hadden onze Oosterburen eruit gehaald, maar met als gevolg dat je steeds op grind kwam en weer het fietspad opknalde. Toch waren die ongemakken snel vergeten, we reden door adembenemend mooi bebost gebied. In het dorpje Schwaam vonden we bovendien een geschikte plek om te bekomen van al dat hotsen en knotsen. Eerst werd Joeks Eric nog te verstaan gegeven dat hij op de geplande parkeerplaats de auto niet mocht parkeren als we geen bezoekers waren, beetje vreemd om dat te horen terwijl het restaurant nog gesloten is… Tegenover vonden we een serveerster die ons wel met een stralende lach verwelkomde. De inwendige mens werd versterkt, de een met een apfelstrudel, een ander met een Waffel, en sommigen met eigen spul. Na het hervatten verlieten we al vrij snel het groene gebied en kregen we meer een “boerderijen” route. Op gegeven moment zagen we vol verlangen uit naar de 2de stop. Hier en daar ontstonden problemen met de darmen. Het viel echter tegen om op die vrijdagmiddag iets te vinden, als er al een restaurant was, bleek het dicht. Een kleine boswandeling kon erger voorkomen.  2de Stop kwam er uiteindelijk toch, een kilometer of 30 voor het bereiken van Keulen. Gezien de ervaringen uit het verleden ook wel beter om niet al te hongerig Keulen te bereiken. Meestal zijn we dan erg dorstig en dan is het verstandig om een goeie bodem te hebben om al dat vocht te verwerken. Dus de schnitzels gingen er wel in. In de jeugdherberg werden we op onze wenken bediend, er stonden 3 kratjes bier koud. Helaas bleek dat toch een kratje te weinig, geen nood, een ander merk was net zo lekker. Na een paar uurtjes was iedereen gedoucht en wel, klaar om op stap te gaan voor het avondprogramma. Volgende week meer hierover en het verdere verblijf in Koln.