Weer hoofdrol voor de Jolly Joker!

Helaas voor hem deze keer een negatieve hoofdrol. Bij het doorkruisen van het bosgebied ter hoogte van Oploo en Wanroy kwam hij lelijk ten val. Bij een wegversperring was de geijkte manier om linksom te passeren, hij verkoos om het rechtsom te proberen. Deze keuze maakte het voor hem niet gemakkelijker omdat die weg bezaaid was met steentjes. Al snel kwam hij in een slip terecht, eerst leek hij zich nog staande te kunnen houden, maar net na het passeren van de hindernis maakte zijn fiets toch een slinger. Als een rodeo (rondgaan) rijder afgegooid door een wild paard vloog hij door de lucht. Er volgde bepaald geen zachte landing, zijn helm bleek nu wel van heel groot belang, hij sloeg namelijk met een knal met zijn hoofd tegen een stevige paal. Zijn helm kan bij de vuilnis, maar belangrijker, met zijn hoofd liep het gelukkig nog redelijk goed af. Slechts twee schaafwonden op zijn gezicht… Even van schrik bekomen en weer verder, maar niet nadat hij een fysische test doorstaan had. De opdracht om tot tien te tellen lukte wonderwel, hij begon gelijk bij elf! Het ritje dan. Opdracht was om richting Erp te fietsen, maar er waren zoveel renners op kop die verkozen met de wind mee te fietsen dat het op gegeven moment erop begon te lijken dat Erp bereiken een utopie zou worden. In Boekel werd tijdens de koffiepauze besloten om Erp Links te laten liggen, oh nee, het was rechts… Via Bakel, Deurne en Griendtsveen werd de weg naar huis gevonden. Deze dag werd het begrip “gedoogpositie”, meer bekend uit de politiek dankzij Geert Wilders, ook ingeburgerd in het peloton. Deze positie is de plek in het peloton waar een renner zich, met goedkeuring van de andere renners, kan posteren om zo gerieflijk mogelijk de rit te vervolgen. Het verschijnsel openbaart zich voornamelijk bij een krachtige wind. Wij noemen niet de naam van de renner die dit tot ware kunst heeft verheven. Het valt nog mee dat hij uiteindelijk in de eindsprint niet de euvele moed had om mee te strijden voor de ereplaatsen…