Zorgvuldige planning voorkomt erger.

Deze keer werd, om een nat pak te voorkomen, de route gepland aan de hand van de buienradar. Zo kon het gebeuren dat we nu in het begin al regelmatig met de wind mee gingen, iets wat niet gebruikelijk is in het begin van de rit. Iedereen weet dat natte wegen vaker leiden tot lekke banden, dus besloten we ook op voorhand zo weinig mogelijk door schaduwrijke omgevingen te rijden. In het rondje Overloon, Oploo, Elsendorp en pauzeplaats Boekel werd daarom de weg door het bos richting Wanroy geschrapt. Tenminste, dit was de bedoeling. De Jolly Joker wist met zekerheid dat we dat bos konden omzeilen. Omdat we blindelings vertrouwen hebben in hem volgden we hem braaf. Helaas, plotseling stonden we toch aan het eind van de verharde weg. Omkeren of het alternatief even mountainbiken over onverharde weg. We besloten de gok aan te gaan, het werd mountainbiken. Verhip, het verliep nog vlekkeloos ook! Al snel kwamen we weer op het normale traject richting Boekel. We zaten in gedachten al aan de koffie toen we ruw opgeschrikt werden door een luide knal. De Beul wist een halve bierfles niet te ontwijken en reed lek. Een vijftal renners, we zijn de namen vergeten… brak de erecode om altijd op elkaar te wachten en reed door naar de pleisterplaats. Na 3 pogingen was het euvel verholpen, een noodgreep was nodig omdat het binnenbandje in de buitenband te houden. De echte reparatie vond echter pas plaats tijdens de pauze. Nadat de Beul en chef monteur Desas Streus hun koud kopje koffie in één teug leeg gedronken hadden konden we weer verder. Steeds meer angstige blikken naar boven, onschuldige wolken bij vertrek, maar nu dreven dreigende, donkergrijze tot inktzwarte wolken over ons. Lange tijd leken we het toch droog te houden, ter hoogte van Ysselsteyn kregen we toch even een door de wind aangejaagde striemende regen over ons heen. Het was gelukkig van korte duur zodat we bijna opgedroogd ons clublokaal bereikten. De Jolly Joker liet in het laatste stuk zien uit het goede hout gesneden te zijn, in plaats van op jacht naar eeuwige roem te gaan tijdens de eindsprint verkoos hij renners in nood tijdens de laatste kilometers uit de wind te houden. Vaak verguist, maar nu krijgt hij toch een dikke pluim!!