Retour Mechelen.

Om 8.00 uur stonden 14 super gemotiveerde renners in de starthouding om de uitputtingslag aan te gaan. Om alles in goede banen te leiden werd Joeks Eric bereid gevonden om het hele traject het zaakje nauwlettend in de gaten te houden. Materiaalpech kenden ze deze dag niet, maar het was toch een groot pluspunt voor de deelnemers dat ze niet alle extra kleding, drank en boterhammen cq voedingsrepen mee hoefden te torsen. De heenreis verliep vlekkeloos, terug werd het enigszins een ander verhaal. Op voorhand werd afgesproken om de heenreis in één ruk af te leggen, meestal is het na een pauze toch weer moeizaam op gang komen. Zo gezegd zo gedaan. Halfweg waren de renners toch echt wel toe aan een pauzeplaats met gelegenheid om even goed te schransen. Na de herstart kwam voor menigeen, zoals verwacht, even een terugslag. Echter nadat de heuvels achter hen lagen kwam iedereen weer beter in zijn ritme. Slechts één megaprobleem op de terugweg. Zoals altijd was het nu in Roermond weer een drukte van belang, veel stoppen voor stoplichten enz. Hier ligt nog een (on)dankbare taak in het verschiet voor de Butcher om een oplossing te zoeken voor dat vervelende traject. Oké, even wat gemor, maar na Roermond was de stemming snel weer opperbest en rond de klok van 17.00 uur werd het thuishonk bereikt. Tijdens de nabespreking vroeg Leonardo of hij geen nieuw record gevestigd had als oudste deelnemer. En inderdaad, nog noooooit is een Barkrukrenner op 71 jarige leeftijd deze uitdaging van 220 km aangegaan en heeft het bovendien probleemloos volbracht!!! Hulde! Het zou mij niet verbazen als dit record volgend jaar gebroken gaat worden door een 72 jarige…

Tijdens de nabespreking kwamen Gerrie Bekerman en Kami Kaze verslag doen van hun rit. Behalve de 14 op pad naar Mechelen waren er namelijk ook nog 8 renners in eigen contreien op pad geweest. Voor deze gelegenheid kwamen P.L. Flower en Abdou Boutsjakov ook nog eens opdraven. Van de 8 renners was er geen één die bij het opstaan bevroede ook een bergetappe te gaan fietsen. Door de keuze van het traject kwamen ze echter talrijke “klimmetjes” tegen, variërend van bruggen, viaducten tot echte klimmetjes op de Heronger berg. Ook deze groep had gelukkig niks te klagen, geen materiaalpech en voor een aantal renners was het bewonderenswaardig te noemen dat ze de hele rit van 80 km probleemloos konden volgen. P.L. Flower had door blessures al tijden niet meer gefietst, klasse dat hij toch zo makkelijk alle hindernissen nam! Janucula Petrovska, van het zelfde laken een pak, ook hij mist wedstrijdritme, maar dit was hem niet aan te zien, bij tijd en wijle zag je hem zowaar op kop sleuren. Long Tall Harry dacht deze dag zijn slag te slaan. Samen op kop sleurend met Red Pepper zou het een makkie zijn om in de laatste meters toe te slaan en de ritzege binnen te halen. Met één oog had hij gezien dat de scherpte er bij Red Pepper vanaf was, vanuit de achterhoede verwachtte hij geen tegenstand. Wat een misrekening! Zijn splijtende demarrage bleek een losse flodder. Het was Ray Maayers die als een duveltje uit een doosje hem nog wist te verschalken. Volgende keer beter!

Met deze 8 renners was de koek echter nog niet op. Bij thuiskomst bleken Desas Streus en Paultje Pekaris ook nog actief geweest te zijn. In totaal 24 renners op pad, een record.

Programma: Komende zondag gaan we weer met z’n allen op stap. Hoe of wat moeten we nog even bekijken. We vertrekken gewoon om 9.00 uur.