Foutieve inschatting.

Daar kun je wel van spreken bij het laten lopen van een mooi ritje naar Mechelen. Ofschoon het er lange tijd naar uitzag dat we dit ritje in de regen zouden moeten starten was het bij het vertrek toch droog en belangrijker nog, het bleef de hele rit droog! Degene die de buienradar goed bestudeerd hadden wisten dat eigenlijk ook wel. Al heb je tuurlijk nooit voor 100% garantie dat het ook echt zo zal zijn. In ieder geval hadden de thuisblijvers ongelijk! Zelden stond een ritje Mechelen onder een dergelijk goed gesternte dan afgelopen zondag. Temperatuur was perfect, in zomertenue vertrekken zonder ook maar een moment koude te moeten trotseren. Bovendien bijna de hele rit lekker de wind in de rug. Zo kon het gebeuren dat we ondanks het feit dat we met een half uurtje vertraging vertrokken we toch praktisch op hetzelfde tijdstip onze favoriete pleisterplaats in Obbicht bereikten. De 8 renners die toch gestart waren deden hun best, maar 3 vlaaien verorberen is toch teveel gevraagd. De Butcher had met zijn bestellingen, ook in Mechelen bleef soep en broodjes over, rekening gehouden met toch zeker 5 teamgenoten meer. Jammer dat zo de kosten voor degene die wel meefietsten opliepen. Maar goed, dat weerhield de deelnemende Krukken er niet van er toch een gezellige dag van te maken. Door het natte wegdek werden voor de rit nog extra binnenbandjes ingeslagen, achteraf gelukkig overbodig. Overigens was na Helden van een nat wegdek geen sprake meer. Zoals gezegd bereikten we net als andere jaren een beetje voor 11.00 uur Obbicht. Door een ietwat gewijzigde route, Stevensweert was nu in het traject opgenomen, hadden we daar al 75 km op de teller, 8 meer dan gewoonlijk. Slechts 1x enkele tellen oponthoud omdat Coppi gek werd van het gerammel aan zijn Pinarello! Ja hoor, WEER Pinarello! Doch deze keer bleek de oorzaak van onschuldige aard. Eén van zijn bidonhouders bleek wat los te zitten. Na de adempauze werden we toch nog 1x tot een korte pauze gedwongen, Sluwe Sjaan trof de twijfelachtige eer als enige lek te rijden deze dag. Ter hoogte van Partij scheidden de wegen van de klimgeiten en de wat minder getalenteerde klimmers. De Gulpenerberg bleek voor enkele renners deze dag een onneembare veste. Meteen kwamen er ook weer herinneringen aan vervlogen tijden bovendrijven. Ooit was het de Sisiwagen die proestend, protesterend weigerde naar boven te rijden. De klimmers moesten tot 2x toe gedwongen pauzeren omdat ze van de weg gehaald werden om de profwielrenners een vrije doorgang te garanderen. In een eerder stadium had dat peloton profwielrenners nog vergeefs jacht op ons gemaakt. Vol schaamtegevoel waren ze uiteindelijk uit onze slipstream verdwenen door stiekem rechts af te slaan. In Mechelen konden we hun geploeter, vanaf een weldadig terras, nog eenmaal gadeslaan. Een poosje later, na de dik verdiende versnaperingen genuttigd te hebben, ging het huiswaarts. Vanaf deze plaats danken wij nog volger Joeks Eric en taxirijdsters Miemke en Leonie. Super Pim mogen we zeker niet vergeten! Hij toonde zich een slagvaardige materiaalman en uitgekiende koersdirecteur! Potige Pieter die ook klaar stond om ons te komen halen willen wij in dit dankwoord niet vergeten, door de afzeggingen hoefden we van zijn gulle geste echter geen gebruik te maken. O ja, zeker ook nog een goed dankwoord gericht aan Coppi, wij zijn blij dat we weer van zijn busje gebruik konden maken! Gelukkig maakt Pinarello geen busjes… 


Dan dit nog….                                                                                                                                                 
Helaas hebben we verleden week verzuimd om fotograaf Eric Jacobs te bedanken voor de moeite die hij getrooste om ons mooi op de gevoelige plaat te zetten. Bij deze alsnog onze hartelijke dank! We zijn het er allemaal over eens dat de foto’s ook echt mooi duidelijk zijn. Helaas zijn we zelf een beetje te gehaast gaan poseren, doordat we zo breed uitwaaierde zijn we een belangrijk aspect uit het oog verloren. Bij normale afdrukformaten zal er weinig van de sponsoren leesbaar zijn. Wellicht dat we toch nog een keer opnieuw moeten aantreden. Als onze voorzitter terug is van zijn Scandinavisch avontuur zien we verder.