Den Horstgraaf.

Op speciaal verzoek van Janucula Petrovska werd afgelopen week een route gepland die ons naar het mooie Auxiliatrixpark te Venlo bracht. Maar voor we daar arriveerden was de A73 niet uit ons blikveld weg te slaan. Minder bekend met de nieuwe situatie in de regio Reuver vormde steeds weer opnieuw de A73 een obstakel. Behalve 3x een oversteek leken del Pierro en de Greyhound, verblind door het schitterend nieuwe wegdek, ons zelfs een keer de oprit op te willen leiden. Gelukkig werd daar nog een stokje voor gestoken. Precies volgens plan bereikten we klokslag 11.30 uur de Horstgraaf. Met de 18 Barkrukken erbij was de grote kantine goed gevuld. Zou de lieve zorgzame Louise wel tijd voor ons hebben? Tuurlijk, voor ons altijd! Lekker bakkie koffie en voor de liefhebbers een heerlijk stuk Limburgse vlaai. Daarna weer rap op pad voor het laatste stukje. De hindernisbaan in Venlo werd soepel genomen, al moesten we op gegeven moment wel een poosje wachten op de gebroeders, voor deze gelegenheid gebroeders Schleck genoemd. Zij waren netjes voor het rode stoplicht gestopt, de rest had nog oranje gehaald, denk ik. Kami Kaze lijkt het lek boven te hebben, zo makkelijk als hij de laatste hindernis over de A73 nam. De laatste kilometers stonden in het teken van positie kiezen, de eerste echte sprint zat er aan te komen. Herbie op kop werd door de andere sprintkanonnen nauwlettend in de gaten gehouden, bevreesd dat ze waren voor een niet te stuiten demarrage vanaf de koppositie. Het was uiteindelijk toch weer de Beul die de lauwerkrans op kreeg, al scheelde het slechts centimeters met Herbie die zich op zijn nieuwe stalen ros helemaal in zijn element voelde. Na de rit uiteraard gezellig nababbelen en tijdens dat babbelen opperde Janucula Petrovska dat den Horstgraaf ook een mooie plek is om te pauzeren in het ritje Hinsbeck. Gaan we zeker doen, maar nog niet de komende week.

Programma: zondag vertrekken we de laatste keer om 9.30 uur. Misschien het ritje langs de Maas naar Horn, koffie in Roggel…